Nieuwsberichten
Vitesse O13: in een minuut van drie naar nul punten 21/11
Koud windje, hard kunstgrasveld, een bal die op een ei leek, half kale bomen, veel herfstblaadjes en op de achtergrond De Galgenwaard, stadion van FC Utrecht. Vitesse O13 speelde voor de tweede keer dit jaar bij FC Utrecht O13. En verloor voor de tweede keer met een doelpuntje verschil: 3-2.

Had ook andersom kunnen zijn, maar het was zo’n herfstdag met kleine ongelukjes en een rampminuutje voor de jongens van trainer Tim Cornelisse (die zelf ook nog voor FC Utrecht speelde). Dat deed dus behoorlijk pijn want het zag er tot ver in de tweede helft goed uit in de wedstrijd tussen de nummers drie (Vitesse) en vier (FC Utrecht).
Extra pijnlijk is dat het nu andersom is en Vitesse vierde staat.

In de voorbereiding verloor Vitesse O13 met 2-1 en was er al ontzag voor een grote sterke aanvaller van FC Utrecht. Die was er nu weer bij; nog groter en sterker leek het. Een halve kop groter dan onze Bouke zelfs; dat halen veel moeders en een paar vaders niet eens.

Kaya had veel te stellen met de snelle, sterke krachtpatser, maar deed het lekker. Op een keer na toen hij een flinke duw in de rug kreeg en bijna een salto maakte voor hij op het keiharde veld stuiterde. Verzorging was nodig en dat was niet de laatste keer deze ochtend. Het ging er soms stevig aan toe. Maar Kaya stond op, schudde een keer met zijn hoofd en ging volle kracht verder.



In de eerste helft was Vitesse wat beter, al was het verschil niet heel groot. De wind hielp misschien een beetje. Niek leek al snel een kans te krijgen; zijn schot werd net geblokt. Quentin was dicht bij een doelpunt na een vrije trap van Silvan; zijn geplaatste bal ging net naast.

Een ouderwetse slalom van Bouke langs drie Utrechters leek te mislukken. Maar Bouke gaf niet op, kreeg de bal mee in de kluts, gooide er nog een paar schijnbewegingen uit en ging toen neer over het been van de derde Utrechter: penalty. Silvan meldde zich en schoot de bal zo hard in dat de keeper niet eens tijd had om te reageren; hij voelde hem even langs zijn oren suizen: 0-1. Dankzij een snelle ingreep van Sergio bleef het tot de rust 0-1.

In de tweede helft werden onze jongens teruggedrongen. De wind was nu tegen en Utrecht ging stormen; de druk werd groter en groter. Daar konden de jongens zich in balbezit vaak net niet doorheen spelen. Er waren al wat Utrechtse kansjes voor de neus van Tom, maar die werd daar niet echt zenuwachtig van.

De storm leek zelfs over te waaien toen een beetje ongelukkig de 1-1 viel. Sergio kreeg de bal vol op zijn neus waarna een speler van Utrecht van zestien meter kon uithalen: bal in de kruising, Tom kansloos. En verzorging voor Sergio (toch geen watje) die de wedstrijd met een prop watten in zijn bloedende neus moest uitspelen.

Het werd harder en harder. Silvan kreeg een beuk, de regen begon te vallen en een doelpunt van Utrecht werd (terecht) afgekeurd omdat Tom een opdonder kreeg. Soms kwam Vitesse er wel uit en dan was het ook gevaarlijk. Ineens was daar Marley, vrijgespeeld door Bouke; hij schoot goed in, leek het. Maar de bal ging via de binnenkant van de paal het veld weer in.

Vlak daarna was het toch raak voor Vitesse. Bijna iedereen dacht dat de aanval voorbij was. Maar Bas vond ergens de dubbele en daarna de driedubbele turbo, liep iedereen, inclusief de keeper, eruit en schoot al vallend net hard genoeg voor de 1-2. Dolle vreugde: was dit de beslissing?

Tot zo ver ging alles goed, al was het met de billen bij elkaar. Maar ineens werd alles anders. Amper een minuut na de 1-2 was er die ene minuut dat alles mis ging. Zo’n minuut die je graag even uit die wedstrijd schrapt.

Een heel klein misstapje achterin en Utrecht profiteerde direct: 2-2. En vanaf de aftrap van Vitesse, met iedereen in de versnelling vooruit, was er een lange trap. Utrecht nam over en antwoordde met een nog langere trap over de verdediging: Tom kwam er nog uit maar was kansloos op het lobje: 3-2.

Die dubbele klap kwam aan. En er was niet veel tijd meer over. In de laatste minuten kreeg Kick een harde trap op zijn knie en moest worden verzorgd. Hij kon niet verder. Trainer Tim bracht geen nieuwe verdediger maar extra aanvalskracht, uiteraard. Quentin er weer bij. Maar Utrecht hield stand.

Na het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter - die prima floot - vielen er nog meer spelers op het veld; met pijn, van teleurstelling, en vol verdriet. Drie punten weg in een minuut.

FC Utrecht O13 - Vitesse O13 3-2 (0-1): 0-1 Silvan (strafschop), 1-2 Bas

Vitesse O13: Tom, Nando, Silvan, Sergio, Kaya, Dion, Quentin, Milan, Taylor, Bouke, Niek, Sem, Brent, Kick, Marley, Bas, Matthijs, Max.



Door: Egbert van der Weerd


Bron: redactie / EvdW

Deel online: